ซื้อ E-BOOK

Thumbnail Seller Link
การสำเร็จความโง่ด้วยตนเอง
ธัชชัย ธัญญาวัลย
www.mebmarket.com
คุณจะสำรวจลึกลงไปในสิ่งต่าง ๆ ผ่านตัวหนังสือ ผ่านถ้อยคำ ที่กรองประกอบขึ้นเป็นหนังสือเล่มนี้ “การสำเร็จความโง่ด้วยตนเอง” กวีนิพนธ์เชิ...
Get it now

ข้าพเจ้าผู้ซึ่งปรารถนาจะตายตอนเช้าตรู่

เป็นความจริงที่ว่า

ข้าพเจ้าไม่ได้นำบทกวีจริง ๆ จัง ๆ มาลงในนี้นานมาก

มีเหตุผลสองประการคือ

หนึ่ง ข้าพเจ้าไม่ค่อยได้เขียน

สอง เขียนแล้วแต่ยังไม่อยากเผยแพร่

ประการที่สองนั้นก็จะได้อ่านแต่ผู้สนิทชิดเชื้อกัน

วันนี้เป็นวันดี เพราะเป็นวันศุกร์

ข้าพเจ้าจึง

นำบทกวีมาลง


"ข้าพเจ้าผู้ซึ่งปรารถนาจะตายตอนเช้าตรู่"


ข้าพเจ้าลืมตาขึ้นมาในความมืด

ยังมืดอยู่ ข้าพเจ้าสบตากับจุดแสงนิดน้อยในความมืดครู่หนึ่ง

ปิดตาลงแล้วหลับไป

กระทั่งตื่นขึ้นมาอีกครั้ง...



ในเช้าที่สดใสของวันอาทิตย์

แม้ข้าพเจ้ายังไม่ได้เปิดม่าน

แต่ข้าพเจ้าก็แลเห็นมัน

เช้าวันอาทิตย์สดใสเสมอ



ข้าพเจ้ารู้สึกไม่สบาย

และไม่สบายหนักขึ้นเรื่อยเรื่อยตามดวงอาทิตย์ที่กำลังขึ้น

ข้าพเจ้าคิดเช่นนั้น



ของเหลวในร่างกายข้าพเจ้าซัดสาดไปมาราวคลื่นกระทบฝั่ง

อากาศธาตุพัดขึ้นลงแล้วหมุนวนเหมือนพายุเฮอริเคน

พลังเตโชโชติช่วงและปะทุปานภูเขาไฟระเบิด

ในท้องข้าพเจ้าดังหนึ่งมีรถบรรทุกเป็นร้อยล้านคันวิ่งไปตามรอยยับย่นขรุขระบนผิวของกระเพาะและสำไส้

ข้าพเจ้าไม่คาดหวังว่าจะมีชีวิตอยู่



บางคนปรารถนาจะตายตอนหัวค่ำ

บางคนปรารถนาจะตายใต้แสงดาว

บางคนปรารถนาแสงเดือนฉายอาบร่างเมื่อกำลังจะตาย

แม้บางคนไม่ปรารถนาจะอยากตาย

ข้าพเจ้าปรารถนาจะตายตอนเช้าตรู่



ข้าพเจ้าเกิดมาตอนใกล้เที่ยง

แม้ข้าพเจ้าจะไม่ใคร่ชอบตอนใกล้เที่ยงเพราะแดดจัด

แต่ข้าพเจ้าก็ยังคงชอบแสงแดดของกลางวันมากกว่าแสงจันทร์ของกลางคืน

ข้าพเจ้ามักตื่นนอนตอนใกล้เที่ยงเสมอ



ข้าพเจ้าดูนาฬิกา

เลยเวลาที่ข้าพเจ้าปรารถนาจะตายมามาก

และใกล้ถึงเวลาที่ข้าพเจ้าเกิด

ชีวิตช่างไม่ตามใจข้าพเจ้า

ข้าพเจ้าเพียงแค่ปรารถนาจะตายตอนเช้าตรู่

เด็กชายคนหนึ่งวิ่งผ่านหน้าข้าพเจ้า

เด็กชายคนนั้น

เขามักร้องไห้...

เขามักป่วยไข้...

ทุกคนตามใจเขาเสมอ

เขาวิ่งไปวิ่งมาแล้ววิ่งทะลุสู่ตัวข้าพเจ้าเข้าไปนั่งในรถบรรทุก



ข้าพเจ้ามองดูนาฬิกาอีกครั้งหนึ่ง

รถบรรทุกเพิ่มจำนวนจากร้อยล้านคันเป็นสองร้อยล้านคัน

คันหนึ่งเบรกดัง เอี๊ยดดดดดดด!!!

ยางล้อเสียดสีกับถนนแทบลุกเป็นไฟ

คันข้างหลังพุ่งชนท้ายคันที่เบรก

คันที่เบรกพุ่งชนท้ายคันข้างหน้า

ชนท้าย ชนท้าย ชนท้าย ชนท้าย...

ต่อกันเหยียดยาวเป็นสร้อยลูกปัดอันหาที่สุดมิได้

เสียงบีบแตรดังสนั่น เสียงชนกันโกลาหล

ดวงอาทิตย์เรียงรายอยู่เป็นหมื่นหมื่นดวง

สิบเอ็ดนาฬิกา...



เป็นเวลาที่ข้าพเจ้าเกิด

ว่ากันว่า คนที่เกิดกลางวันมักกลัวผี

( ข้าพเจ้าคิดเห็นเป็นจริงเช่นนั้น )

แล้วหากข้าพเจ้าตาย

ข้าพเจ้าจะกลัวตัวเองหรือไม่

โลกกลางคืนคือโลกของคนตาย



ข้าพเจ้าปรารถนาจะตายตอนเช้าตรู่

อย่างน้อยหลังความตาย

ข้าพเจ้าจะพอสัมผัสแสงแดดที่ข้าพเจ้ารักใคร่มันในตอนเช้าและไม่ค่อยชอบมันในตอนใกล้เที่ยงได้บ้าง



เช้าวันใหม่คือชีวิตใหม่

ข้าพเจ้าปรารถนาจะตายตอนเช้าตรู่

เพื่อจะได้มีชีวิตใหม่แม้หลังความตาย



ข้าพเจ้าบอกเด็กชายคนนั้นเปิดม่านทึบทึม

แม้ไม่ได้ตายตอนเช้าตรู่ ข้าพเจ้าก็ยังปรารถนา...

มองแสงแห่งวันอันสดใส

ข้าพเจ้า...

ข้าพเจ้าผู้ซึ่งปรารถนาจะตายตอนเช้าตรู่...

ข้าพเจ้าผู้ซึ่งปรารถนาจะตายตอนเช้าตรู่...

รถบรรทุกแล่นมาเป็นแสนล้านคันพร้อมทั้งพายุเฮอริเคนและคลื่นทะเลบ้าคลั่ง

ดวงอาทิตย์อุบัติขึ้นเป็นล้านล้านดวง

แต่ทำไมข้างนอกนั่น

ข้างนอกนั่น...

( ข้าพเจ้าหลับตาลงอย่างไร้เรี่ยวแรง )

ฟ้าครึ้ม...และฝนกำลังจะตก



ธัชชัย ธัญญาวัลย
อาทิตย์ ๑๓ มิถุนายน ๒๕๕๓
เกือบสิบโมง, ศรีราชา กำลังป่วยด้วยโรคหลายโรค
แก้ไข พฤหัสบดี ๒ กันยายน ๒๕๕๓

6 ความคิดเห็น:

jantawan กล่าวว่า...

มาอ่านค่ะ
^^

artyhouse กล่าวว่า...

ยินดี ครับ

จัสมิน กล่าวว่า...

ฉันเกิดยามเช้าตรู่ แต่ไม่รู้จะตายยามใด

...
ครั้งแรกอ่านบทกวีนี้อย่างรีบเร่งเพราะน่าสนใจ
แล้วอ่านช้า ๆ อีกครั้งนึงค่ะ
ใช่ ความคิด สภาวะเจ็บป่วย
มักนำเราสู่ความคิดเรื่องความตาย
ลูกพี่ถ่ายทอดออกมาอย่างน่าสนใจ

ถ้าถามว่าติดตรงไหนไหม
ก็ตรง "ปรารถนาจะอยากตาย"
น่าจะเป็น "ปรารถนาจะตาย"
แต่ลูกพี่คงต้องการย้ำว่าอยากกำลังสอง

เร็ว ๆ นี้ป่วยหนัก ไข้สูงจากหวัด
แทนที่จะคิดถึงความตาย
จัสกลับอยากหายเร็ว ๆ
หายเร็ว ๆ หายเร็ว ๆ
บอกตัวเองอย่างนี้เลยค่ะ

มาเยี่ยมเยียนก่อนเดินทาง
ไปเยี่ยมเขียนที่บ้านบ้าง
เดี๋ยวบ้านเงียบเกินไป
จันทร์บอกว่าจะคอยไปดูบ้านให้
ลูกพี่ทิวฟ้า ทัดไวยากรณ์ ก็ไปช่วยดูด้วยนะคะ
ไม่ได้บอกเพื่อน ๆ ที่บ้านใหญ่
เกรงใจค่ะ เดี๋ยวต้องไปเยี่ยมจัสมิน
บทกวีก็ลงสองที่อยู่แล้ว
แต่จัสก็ไม่อยากให้บ้านเงียบเกินไป


^^


..

artyhouse กล่าวว่า...

ขอบคุณสำหรับการวิจารณ์ครับ
ช่วงนี้เกิดธุรกิจรัดตัวอีกแล้ว
เลยทำให้ไม่ค่อยได้ทำอะไร
วันก่อนไปดูสถานที่จัดงาน ดนตรี กวี ในสวน
ที่สวนโมกข์กรุงเทพ

และก็มีการประชุมกันด้วย
ว่าด้วยเรื่องจัดงานนี้
และว่าด้วยเรื่องการจัดงานมอบรางวัล
และเสวนาเกี่ยวแก่เรื่องเรื่องสั้นและนักเขียนรุ่นใหม่
อนาคนของวงการวรรณกรรมไทย
เดือนตุลาคมมีงานวันที่ ๓๐ ครับ


ส่วนงานอื่นก็มีเรื่องประชุมเกี่ยวกับสื่อ
ที่ทางพี่ที่เขาทำเกี่ยวกับพวกเด็ก ๆ เขาเชิญมา
วันที่ ๖ ตุลาคม ที่ มิราเคิลแกรนด์ หลักสี่

คาดว่าเดือนนี้ไปสองงานนี้ก็จะปล่อยวาง 5555

ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพนะครับ

แล้วจะแวะไปเยี่ยมเสมอ

(ตอนนี้อยากเขียนหนังสือมากกกกกกกกกกกกกกกก)

jantawan กล่าวว่า...

โอ๊ะ!
เขียนเลยๆ
^^

artyhouse กล่าวว่า...

เดี๋ยวส่งไปให้ดู
เรื่อง พระจันทร์บิ่น และ หญิงสาวผู้แต่งงานกับท่อนไม้