ซื้อ E-BOOK

Thumbnail Seller Link
การสำเร็จความโง่ด้วยตนเอง
ธัชชัย ธัญญาวัลย
www.mebmarket.com
คุณจะสำรวจลึกลงไปในสิ่งต่าง ๆ ผ่านตัวหนังสือ ผ่านถ้อยคำ ที่กรองประกอบขึ้นเป็นหนังสือเล่มนี้ “การสำเร็จความโง่ด้วยตนเอง” กวีนิพนธ์เชิ...
Get it now

มอด


เมื่อคืน

เอาข้าวสารตักใส่หม้อ

เพื่อจะหุงข้าวทำข้าวต้มให้คนรัก

เนื่องจากเธอได้รับการผ่าฟันคุด

ซึ่งก็ผ่าโดยข้าพเจ้าเองอีกนั่นแหละ

ข้าวมีตัวมอดเยอะมาก

ตอนแรกมันไม่มี

อยู่ไป ๆ  มอดมาจากไหนเยอะแยะก็ไม่ทราบ

ข้าวนี้แม่เอามาให้ตั้งแต่เดือนมีนาคม

ถ้าจำไม่ผิด

ตอนนั้นข้าวยังไม่มีมอด

ต่อมาสักระยะค่อยเริ่มมี

ตอนนั้นคนรักของข้าพเจ้าหลับไปแล้ว

ซึ่งกว่าจะหลับได้ก็ต้องกล่อมอยู่นาน

เหมือนเด็ก ๆ

บางวันก็ต้องเล่านิทานให้ฟัง

ต้องเกาหลังให้


เราเคยตั้งใจไว้ก่อนหน้านี้แล้ว

ว่าจะเลิกกินข้าวถุงนี้

ปล่อยให้เป็นอาหารของมอดไป

แต่เมื่อคืน

ข้าพเจ้าพลันนึกขึ้นมาได้ว่า

หากคนรักของข้าพเจ้าได้กินข้าวต้มที่ข้าพเจ้าทำให้

จะหายเร็วกว่าปกติ

คราวที่แล้วผ่าฟันคุดให้ก็ต้องต้มข้าวให้กินเหมือนกัน

ครั้งนั้นแทบไม่บวมเลย

ทั้งที่ก็เป็นเคสไม่ง่ายนัก


ทั้งข้าพเจ้าและคนรักไม่ฆ่าสัตว์

และการเอามอดออกจากข้าวเป็นสิ่งที่ยุ่งยากเหมือนกัน

ซ้ำเอามอดออกแล้ว

ก็ต้องเอาพวกมันกลับเข้าไปไว้ในถุงข้าวเช่นเดิม

เพราะถ้าปล่อยให้เขาเหล่านั้นอยู่ข้างนอก

เขาก็อาจตายได้

การไม่ฆ่าสัตว์ไม่ได้หมายความว่า  ไม่ฆ่าแล้วก็แล้ว

แต่หมายความถึงต้องคิดด้วยว่า

สัตว์นั้นจะมีความเป็นอยู่อย่างไรด้วย


เลือกตัวมอดออกจากข้าวไป

ก็อดสงสัยไม่ได้ว่า

วงจรชีวิตของมอดในถุงข้าวนี่มันเป็นอย่างไรกัน

มันเกิดอย่างไร  กินอย่างไร  และเติบใหญ่อย่างไร

ตายอย่างไร

แต่ก็ขี้เกียจค้นข้อมูล

ระหว่างหยิบตัวมอดออก

ข้าพเจ้าเห็นบางตัวซ่อนอยู่ในเมล็ดข้าว

เป็นตัวสีดำ ๆ

ก็คาดว่ามันคงเติบโตในเมล็ดข้าวสาร

ก็แปลว่าไข่ของมันก็อยู่ในเมล็ดข้าวสาร

ซึ่งสังเกตดูง่าย ๆ  ก็คงเป็นเมล็ดที่มีสีขาวขุ่น

เพราะมอดต้องอาศัยกินข้าวสารและและถ่ายออกมา


แรกสุดเคยคิดกันว่าจะเอาข้าวไปทิ้งถังขยะ

แต่ก็อีกนั่นแหละ

ถ้าเอาข้าวถุงนั้นไปทิ้ง

อาจมีคนเก็บเอาไปหุงกินและไม่ได้สนใจชีวิตน้อย ๆ  ของมอดก็เป็นได้

จึงต้องเก็บถุงข้าวสารไว้อย่างนั้น

คาดว่า

เมื่อมอดขยายเผ่าพันธุ์เรื่อย ๆ  (ซึ่งคงจะนานมาก)

ก็คงกินข้าวจนหมด

เมื่อข้าวหมดทุกเม็ดแล้ว

ถึงตอนนั้นก็คงสูญโคตรไปสิ้น  ณ  อาณาจักรถุงข้าวสารนั่นเอง

ข้าพเจ้าก็ไม่พามอดไปอยู่ถุงข้าวสารใหม่่

และคาดว่า

คงจะไม่มีข้าวสารในห้องเพิ่มขึ้นมาอีก

เพราะคนรักของข้าพเจ้าก็ทำฟันคุดหมดสิ้นแล้ว

และคาดว่าอีกนานกว่าโลกของมอดจะมอดดับลง

คงไม่ต่างจากโลกมนุษย์

ซึ่งวันหนึ่งก็ต้องสิ้นสภาพไป


Arty House
16  11  2554





ไม่มีความคิดเห็น: