ซื้อ E-BOOK

Thumbnail Seller Link
การสำเร็จความโง่ด้วยตนเอง
ธัชชัย ธัญญาวัลย
www.mebmarket.com
คุณจะสำรวจลึกลงไปในสิ่งต่าง ๆ ผ่านตัวหนังสือ ผ่านถ้อยคำ ที่กรองประกอบขึ้นเป็นหนังสือเล่มนี้ “การสำเร็จความโง่ด้วยตนเอง” กวีนิพนธ์เชิ...
Get it now

สวดมนต์ ๒


เป็นเรื่องเล่าเล็ก ๆ  น้อย ๆ

เรียกว่าเป็นปาฏิหาริย์เล็ก ๆ  ก็ได้

อาม่าคนหนึ่งอายุ  ๘๔  ปี

เป็นคนไข้ประจำของคลินิกข้าพเจ้าเอง

อาม่าท่านนี้หูตายังใช้การได้ดี

เดินเหินสะดวก

แต่ก่อนบ้านอยู่ประชาราษฏ์บำเพ็ญ

เดี๋ยวนี้ย้ายไปอยู่สมุทรปราการ

เวลามาถอนขนตาที่โรงพยาบาลจักษุรัตนิน

ก็จะแวะมาทำฟันด้วย

ทุกสามเดือนบ้าง  สองเดือนบ้าง  หรือหกเดือนบ้าง

บางครั้งก็ตั้งใจมาทำฟันบ้าง

ในแต่ละครั้งข้าพเจ้าก็จะคิดค่ารักษาแต่เพียงเล็กน้อย

ความจริงไม่อยากคิด  แต่อาม่ามักจะให้คิด

เพราะตามธรรมดาคนเราก็เกรงใจ

คิดน้อย ๆ  พอเป็นพิธี

อาม่านอกจากจะให้คิดเงินแล้ว  ยังชอบซื้อของมาให้

และให้ทิปพนักงานทุกคนทีละมาก ๆ  ด้วย

(บางครั้งมากกว่าค่าทำฟันเสียอีก)


เวลาอาม่ามาทำฟัน  ก่อนจะทำ

ข้าพเจ้าก็จะชอบให้อาม่าเล่าประวัติชีวิตให้ฟัง

คนแก่แล้วก็มักจะชอบเล่าเรื่องอดีต

ซึ่งข้าพเจ้าก็ชอบฟัง

ข้าพเจ้าก็ปล่อยให้อาม่าเล่าไปเรื่อย  จนกว่าจะพอใจ

เพราะเป็นคลินิกของข้าพเจ้าเอง

ข้าพเจ้าอยากพูดอย่างมุราคามิว่า

ข้าพเจ้ามีเวลาเหลือเฟือ

เวลาทำฟันใช้เวลาไม่นานอยู่แล้ว

เพราะอาม่าก็เหลือฟันไม่กี่ซี่

แต่ก็ถือว่ามากในคนอายุขนาดนี้

องค์การอนามัยโลกได้กำหนดไว้ว่า

ให้คนอายุ  ๘๐  ปี  มีฟันอย่างน้อย  ๒๐  ซี่

อาม่ามีเกินแน่นอน

หากไม่ใช่เพราะครั้งหนึ่งเกิดปวดฟันขึ้น

ฟันเป็นหนอง

ตามประสาคนแก่ที่ติดเชื้อง่าย

เป็นนิดเดียวเชื้อลุกลามเยอะ

ข้าพเจ้าก็จัดการถอนฟันให้

วันถัดมาเกิดเขียวช้ำเป็นบริเวณกว้าง

ลูกหลานพากันตกใจมาก

รีบพาอาม่ามาที่คลินิก

คงกลัวอาม่าจะตายกระมัง

ทั้งที่ปกติก็ให้อาม่ามาคนเดียว

ขึ้นแท็กซี่มาจากสมุทรปราการ

ข้าพเจ้าต้องให้ผู้ช่วยที่ร้านเดินไปส่งเสมอ

ข้าพเจ้าชี้แจงให้เข้าใจและกรีดเปิดระบายหนองให้อีก

ไม่ได้ให้ยามาก  เพราะคนแก่การให้ยาเป็นเรื่องที่ต้องระวัง

แนะนำว่า  เดี๋ยวสักสองสัปดาห์ก็หาย

พวกเขาก็เข้าใจ

ในที่สุดอาม่าก็หาย


อาม่าเล่าว่า

สมัยเป็นสาวเคยปวดหัวมาก

แทบเป็นประสาท

หมอที่รักษาถึงกับจะส่งไปโรงพยาบาลศรีธัญญา

แต่อาม่าไม่ไป

เพื่อนแนะนำให้สวดมนต์

สวด  นัมเมียว  โฮเร็ง  เงเคียว

อาม่าก็สวด

ปรากฏว่า  อาการปวดหัวหายไปนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

บทสวดที่ว่านี้  ข้าพเจ้าเคยเห็นในการ์ตูนญี่ปุ่นเมื่อสมัยเด็ก ๆ  และยังจำได้อยู่

เท่าที่รู้มาเป็นบทของฝ่ายมหายาน


เรื่องของอาม่ามีอีกมาก

แต่อยากเล่าไว้แต่เท่านี้


ธัชชัย  ธัญญาวัลย
25  11  2554





ไม่มีความคิดเห็น: