ซื้อ E-BOOK

Thumbnail Seller Link
การสำเร็จความโง่ด้วยตนเอง
ธัชชัย ธัญญาวัลย
www.mebmarket.com
คุณจะสำรวจลึกลงไปในสิ่งต่าง ๆ ผ่านตัวหนังสือ ผ่านถ้อยคำ ที่กรองประกอบขึ้นเป็นหนังสือเล่มนี้ “การสำเร็จความโง่ด้วยตนเอง” กวีนิพนธ์เชิ...
Get it now

(สีชังชังแต่ชื่อ) เกาะนั้นหรือจะชังใคร III

มาชุดที่  ๓  แล้ว

กับการไปเที่ยว

เกาะสีชัง

เมื่อวันหยุดยาว

ตอนวันพ่อ

เมื่อปีที่ผ่านมา

นึก ๆ  ดูแล้ว

ก็ยังไม่นาน

เหมือนเพิ่งผ่าน

เมื่อวานนี้เอง

ได้ห้องพักฝั่งสระว่ายน้ำ

และมองเห็นทะเลด้วย

เป็นวิวที่ดี

บางห้องเห็นแต่ทะเลไม่เห็นสระ

บางห้องไม่เห็นสระไม่เห็นทะเล

รูปนี้ถ่ายตอนตื่นเช้าขึ้นมา

แดดสวย

ฟ้าใส


แสร้งทำเป็นอ่าน  1984  ซะหน่อย

เอามาด้วย  แต่ไม่ยักกะได้อ่านซักเท่าไหร่


วันนี้ไปเที่ยวหลายที่

ขับมอเตอร์ไซค์เช่นเดิม

น้ำมันไม่ค่อยเปลืองมาก

บนเกาะมันขับได้ไม่เร็ว

ถึงอยากขับเร็วก็ทำไม่ได้

ตอนบ่ายไปวัด

และถ้ำจักรพงษ์

ไหว้พระเหลืองใหญ่

พระเหลืองนี่ใหญ่มาก

มองมาจากตรงรอยพระพุทธบาทก็เห็น

และถ้ามองจากจุดนี้

ก็จะเห็นไปถึงเจดีย์

ตรงรอยพระพุทธบาทเช่นกัน


ทางลงถ้ำ

เป็นถ้ำไม่พิสดารมาก

พระที่ท่านสร้างวัด

สังขารไม่เน่า

ทางวัดใส่โลงแก้วไว้ให้ดู

ก็ไปดู

ทำสังฆทานด้วย

กับแพรวานั่นแหละ


ตอนลงมาบริเวณโค้งหักศอก

เห็นแม่หมาและลูกหมา

แม่หมาผอมมาก

มันมีลูกเล็ก ๆ  ๔  ตัว

แต่ที่แข็งแรงมีสองตัว

ตัวผู้สอง

ตัวเมียสอง

สงสารมัน

ก็เลยขับรถลงไปซื้ออาหารมาให้มันกิน


แม่หมา



ลูกหมา

น่ารักดี


มันเชื่องมาก

และแม่มันก็ไม่หวงลูก

สงสารมันมาก



เอาอาหารให้กินนี่กินเหมือนหิวจัด

ได้ปลากระป๋องกับนม

ขอโฟมเขาขึ้นมาด้วย

คนที่นี่ใจดี

ขออะไรเขาก็ให้

เราก็บอกเขาว่า

จะเอามาให้หมากิน


ลูกอีกสองตัวมันอยู่ในโพรง

ไม่ออกมา

ไม่สนใจโลกภายนอก

มีสองตัวเท่านั้นที่วิ่งเล่นสนุกสนาน


โดยไม่รู้ชะตาชีวิตตัวเองว่า

ได้เกิดมาเป็นหมาแล้ว

และต่อไปไม่รู้จะไปอยู่ที่ไหน

จะกินข้าวที่ไหน

ใครจะเลี้ยงดู

จะมีชีวิตอยู่อีกกี่วัน

การเป็นหมานี่มันอนาถนัก

แพรวาเป็นห่วงแม้กระทั่งว่า

ถ้าฝนตกมันจะอยู่อย่างไร

ข้าพเจ้าตอบว่า

ฝนคงไม่ตก

หรือตกก็คงปรอย ๆ  

เพราะเป็นหน้าหนาว

สัตว์มีวิวัฒนาการเกี่ยวกับสภาพภูมิอากาศ

เพื่อเอาตัวรอดได้เสมอ


ปลงสังเวชในชาติหมาแล้ว

เราก็ไปวัดถ้ำยายปริก

ซึ่งเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม

ข้าพเจ้าก็ไม่เคยมาถึงที่นี่มาก่อน

มีประวัติเล่าว่า

หลวงพ่อที่สร้างวัดนี้นิมิตเห็นคนใส่ชุดขาว

มาบอกเกี่ยวกับถ้ำ

อยากให้สร้างเป็นศูนย์ปฏิบัติธรรมอะไรทำนองนี้

ข้าพเจ้าหลงลืมแล้วจำไม่ได้

ชุดขาวนี้แกชื่อยายปริก

ตอนแรกเขียนยายปิก

แต่เขามาบอกว่า

ต้องมี ร เรือ ด้วย

ก็เลยกลายเป็นถ้ำยายปริก

คิดดูเถิดแม้แต่อมนุษย์ยังเห็นความสำคัญกับภาษา

แต่คนเราตัวเป็น ๆ  กลับทำภาษาวิบัติเสียนี่

อายผีเสียบ้างก็คงดี

555

ตอนแรกว่าจะไม่ได้ไปถึงบนถ้ำแล้ว

แต่อะไรมาดลใจไม่รู้

ในที่สุดก็ได้ไป

เจอเจ้าอาวาสด้วย

ถวายปัจจัยบำรุงวัด

และขึ้นไปนมัสการเจดีย์ข้างบน

เคยมีพระธาตุเสด็จด้วย

๓๐๐  องค์

ข้างบนเขาทำเป็นเจดีย์ครอบถ้ำเอาไว้

ทำให้น้ำฝนไม่ไหลรั่วลงมาในถ้ำ

พิจารณาดูแล้ว

ถ้ำนี้น่าจะนั่งภาวนาได้ดี

บนเขาสูงเป็นที่พัก

สำหรับพระ

และ

คนที่มาปฏิบัติธรรม

วิวสวยมาก

เห็นทะเลทั้งสองฝั่ง

และถ้าขึ้นไปอีกหน่อย

อาจจะเห็นทะเลได้โดยรอบก็ได้

ถ่ายรูปให้แพรวาสักหน่อย

รูปนี้แต่งด้วยโปรแกรมฟรีที่โหลดมาจาก

App store


รูปนี้ก็สวยดี

ใช้โปรแกรมเดียวกัน

เจ้าตัวฝากมาบอกว่า

คนสวยถ่ายยังไงก็สวย

หึหึ


รูปด้านล่างนี้เป็นคือมุมเดียวกับรูปข้างบน

แต่เปิดหน้ากล้องแคบ

ใช้ความเร็วชัตเตอร์สูง

ก็ได้ภาพตามที่อยากได้

เห็นภาพนี้แล้วนึกถึง

เรื่อง  การเดินทางเที่ยวสุดท้ายของเรือปิศาจ

ของ  มาเกซ


คลิกขยายที่ภาพดูได้

เที่ยววัดเสร็จก็ไปเล่นน้ำทะเล

สนุกมาก

เล่นเสร็จก็หนาวมาก

กลับโรงแรมเปลี่ยนเสื้อผ้า

แล้วก็ไปหาร้านอร่อย ๆ  กินข้าวกัน

กินเสร็จไปหาร้านร้องคาราโอเกะจนร้านเขาปิด

วันรุ่งขึ้น

แพรวาคิดถึงหมา

ก็เลยไปซื้อข้าวให้มันกินอีก

ซื้อที่ร้านเดิม

เจ้าของร้านเขาก็จำได้

เล่นกับมันครู่หนึ่ง

นึกอยากให้คนเอามันไปเลี้ยง

พอดีมีคนเดินขึ้นมาพอดี

เลยพูดให้เขาฟัง

เขาก็ยินดี

อยากได้ไปเลี้ยง

บอกว่า

กลับลงจากวัดจะเอาไปด้วย

คาดว่า

คงเอาไปตัวเดียว

คือตัวผู้ที่แข็งแรงที่สุด

นึกถึงการพรากจากแล้วก็เศร้าใจ

สัตว์โลกก็ย่อมเป็นไปตามกรรม

ช่วยได้เท่าที่ช่วยได้

หาร้านกินข้าวเสร็จ

ก็กลับโรงแรม

เก็บของกลับกรุงเทพฯ

และทุกอย่างก็กลายเป็นอดีตที่ถูกทิ้งร้างเอาไว้

เราก็เดินห่างออกมาเรื่อย ๆ  

ตามกาลเวลา


ธัชชัย  ธัญญาวัลย
๑๒  มกราคม  ๒๕๕๕







ไม่มีความคิดเห็น: