ซื้อ E-BOOK

Thumbnail Seller Link
การสำเร็จความโง่ด้วยตนเอง
ธัชชัย ธัญญาวัลย
www.mebmarket.com
คุณจะสำรวจลึกลงไปในสิ่งต่าง ๆ ผ่านตัวหนังสือ ผ่านถ้อยคำ ที่กรองประกอบขึ้นเป็นหนังสือเล่มนี้ “การสำเร็จความโง่ด้วยตนเอง” กวีนิพนธ์เชิ...
Get it now

งานบอล ๖๘


เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา

ไปงานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์

หรือที่เราเรียกกันสั้น ๆ  ง่าย ๆ  ว่า

"งานบอล"

ครั้งนี้จัดเป็นครั้งที่  ๖๘

จุฬาฯ  เป็นเจ้าภาพ

ความจริงข้าพเจ้าก็ไม่ค่อยรู้หรอกว่า

ปีไหนใครเป็นเจ้าภาพ

จะรู้ก็ต่อเมื่อ

ไปเห็นว่า

ใครนั่ง stand ฝั่งไหน


ความจริงข้าพเจ้าก็ไม่ค่อยได้อินังขังขอบกับงานบอลนี่ซักเท่าไหร่

บางปีก็ไป

บางปีก็ไม่ไป

ข้าพเจ้าคิดว่า

ข้าพเจ้าเคยเล่าเรื่อง  อ้วก  ใส่สนามกีฬาแห่งชาติ

อันเนื่องมาแต่งานบอลนี้ไว้แล้ว

ปีไหนอยากไปก็ไป

ปีไหนไม่อยากไปข้าพเจ้าก็นอนเล่นอยู่หอ

ฟังเสียงเขาบูมอยู่บนหอนั่นแหละ

ข้าพเจ้าไม่ค่อยมีจิตอาสาเท่าไหร่นัก

มีแต่จิตอยากทำ  กับ  ไม่่อยากทำ

อยากทำก็ทำ

ไม่อยากทำก็ไม่ทำ


เป็นเพราะอะไรดลบันดาลก็ไม่ทราบ

ทำให้ข้าพเจ้าได้ไปนั่งเกาะติดขอบสนามในงานบอล

ไม่เคยทำอย่างนี้มาก่อน

ไปถ่ายรูป

ความจริงก็เป็นความฝันอย่างหนึ่งของข้าพเจ้า

หมายถึงการเป็นนักถ่ายภาพ

ไม่ได้หมายถึงการไปเกาะติดขอบสนามงานบบอล

ถ่ายรูปเป็นสิ่งสนุก

มันสนุกพอ ๆ  กับการเขียนหนังสือ

แต่แทนที่เราจะเล่าเป็นตัวหนังสือ

เราเล่าเป็นรูปภาพ

อีกอย่าง

กล้องดี ๆ  

ทำให้เราสร้างสรรค์จินตนาการได้ไม่รู้จบ

จะถ่ายอะไรก็ได้

ถ่ายยังไงก็ได้

ถ้าเราเข้าใจมันดีพอ


งานบอลเป็นที่ถกเถียงกันไม่สิ้น

เรื่องตำน้ำพริกละลายแม่น้ำ

ข้าพเจ้าไม่เห็นว่าควรจะไปเถียงอะไรเรื่องนี้กันนัก

ถ้าจะด่า

ก็ด่ากันตั้งแต่แรกมีไปเลยสิ

กระสันอยากเตะบอลกัน

พอมันเติบโต

มันออกลูกออกหลาน

แล้วบังเอิญลูกหลานมันมีชื่อเสียงกว่าพ่อแม่ปู่ย่าตายาย

บางคนก็เลยทนไม่ได้

อยากกลับไปสู่รากเหง้า

ซึ่งเป็นความเพ้อฝันตามแบบลัทธิสุขอนุรักษ์นิยมอย่างยิ่ง


พูดถึงงานบอลเราไม่พูดถึงอะไรมากไปกว่า

ใครเป็นหลีด

ใครเป็นผู้อัญเชิญพระเกี้ยว

ขบวนล้อการเมืองล้อเรื่องอะไรบ้าง

มีการปะทะฝีปากจากการแปรอักษรว่าอย่างไร

แต่ไม่มีใครสักเท่าไหร่

ที่รู้ว่า

นักฟุตบอลมีใครบ้าง

เรารู้แค่ว่า  ใครชนะ

และผู้ทำประตูได้

ก็ดูมีมีชื่อที่เลือนรางเหลือเกิน

จนไม่แน่ใจว่า

คนเขาจำชื่อผู้อัญเชิญพระเกี้ยว

หรือชื่อเชียร์หลีดเดอร์

ได้มากกว่านักฟุตบอลเสียอีก


ฟัง ๆ  ไปก็ดูเหมือนกับการ...

การเตะฟุตบอลเป็นเพียงสัญลักษณ์อย่างหนึ่งเท่านั้น

มีไปงั้น ๆ  

มีไว้เพื่อรักษาประเพณี

สิ่งที่ทุกฝ่ายต้องการหาใช่เรื่องฟุตบอลไม่

แต่เป็นเรื่องของผลประโยชน์กันมากกว่า


ก็ทำไงได้

บอลที่เตะในสนามมันไม่สนุกเท่าคอนเสิร์ตหน้า stand

นักฟุตบอลไม่หล่อเหมือนหลีด

ไม่มีนักฟุตบอลหญิงสวย ๆ  

ไม่แสบคันเหมือนขบวนล้อการเมือง

คิดไปคิดมา

ข้าพเจ้านึกไปถึงวรรณกรรม

เราเขียนหนังสือกันขึ้นมา

แล้วก็อ้างวรรณกรรม

อ้างว่างานตัวเองดี

เป็นวรรณกรรมชั้นเลิศ

แต่คนอ่านน้อยนัก

อ่านเมื่อถูกบังคับในโรงเรียน

ในห้องเรียน

ไม่ได้อ่านเพื่อความรื่นรมย์ในเวลาพักผ่อนอยู่ที่บ้าน

แต่งานประเภทที่ถูกค่อนขอดว่า

ขยะวรรณกรรม

ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า

ขึ้นอันดับหนังสือขายดีตลอดเวลาไม่ว่างเว้น

หนังสือธรรมะหลับสบาย

นิพพานง่าย ๆ  

หรือฮาวทูรวยเร็ว

ก็หมุนเวียนกันอยู่ในหิ้งขายดี

ทิ้งวรรณกรรมไว้ซอกหลืบหนึ่งของร้านหนังสือ

แล้วเรา (หมายถึงพวกชาววรรณกรรม  ซึ่งอาจจะหมายถึงข้าพเจ้าด้วย)

ก็ตีฆ้องร้องป่าวว่า

คนไทยไม่อ่านหนังสือ  (ที่พวกกูเขียน)

คนอ่านหนังสือน้อย

คนไทยอ่านหนังสือวันละเจ็ดบรรทัด

สรุป

คนไทยโง่


ก็พอ ๆ  กับพวกที่รณรงค์

หรือทำตัวเท่ ๆ  ว่า

จะไปงานบอลเพื่อดูบอล

ไม่ได้ไปดูหลีดนั่นแหละ

แต่สุดท้ายแท้แล้ว

ก็…

ก็พอ ๆ  กับพวกที่ร้องแรกแหกกะเฌอว่า

งานบอลไร้สาระ  ตำน้ำพริกละลายแม่น้ำ

เอาเวลาไปเสียในสิ่งไม่เกิดประโยชน์นั่นแหละ

และความจริงมันก็ใกล้เคียงกันอย่างนั้น

บางคนทุ่มเทให้กบงานบอลมากกว่าทุ่มเทให้กับการอ่านหนังสือสอบเสียอีก

พอเกรดแย่ก็ปลอบใจตัวเองว่า

เอาน่า

เราเป็นนักกิจกรรม

นักกิจกรรมจะประสบความสำเร็จในชีวิตมากกว่าพวกที่ดีแต่เรียนอย่างเดียว

นักกิจกรรมมีอีคิวดีเลศ

ทำงานเป็น

นั่นนู่นนี่


เฮ้อ

บ่นอะไร

ไปดูรูปงานบอลกันดีกว่า

(รูปไม่ได้แต่ง)





เหมือนปีก่อน ๆ 

ฝั่งจุฬาฯ  เต็มก่อนธรรมศาสตร์

และธรรมศาสตร์ก็มีข้ออ้างเดิม ๆ  

ว่าทำไมเต็มช้า

และปีนี้อาจมีมากกว่าเดิม

แต่เราก็สร้างภาพได้เสมอว่า

เรารักกัน


หลีด(ดูเหมือน)เป็นกลุ่มชนสำคัญที่สุดใน(ขอบ)สนาม




เกาะติดขอบสนาม




บางปีชุดหลีดก็สวย

บางปีก็เห่ย



ดูบอลกันบ้าง

ปีนี้คนมาน้อยกว่าปีก่อน ๆ  

สังเกตว่า

ที่นั่งฝั่งตรงข้ามไม่เต็ม

ซึ่งอาจเป็นเพราะแดดร้อนด้วยส่วนหนึ่ง


การดูหลีดเป็นวัฒนธรรมอย่างหนึ่ง

ของงานบอล

และคนส่วนใหญ่ก็ไปเพื่อสิ่งนี้

(อาจรวมถึงข้าพเจ้า 555 )



เดี๋ยวนี้มีการรื้อฟื้นคฑากรขึ้นมาด้วย
ทำให้เราได้มีโอกาสดูคนสวยคนหล่อมากกว่าเดิม
และชนเหล่านี้สบายกว่าหลีด
เดินสวย ๆ  ได้  เพราะไม่ต้องเต้น
ให้สัมภาษณ์ได้  เพราะไม่ต้องเต้น
มีเวลาให้ถ่ายรูปได้มากกว่าหลีด



ผู้อัญเชิญพระเกี้ยวของจุฬาฯ  ปีนี้

อยากดูรูปมากกว่านี้

เชิญไปดูที่เฟซบุ๊คข้าพเจ้าเองเถิด


ธัชชัย  ธัญญาวัลย
๒๗ ๐๒ ๒๕๕๕






ไม่มีความคิดเห็น: