ซื้อ E-BOOK

Thumbnail Seller Link
การสำเร็จความโง่ด้วยตนเอง
ธัชชัย ธัญญาวัลย
www.mebmarket.com
คุณจะสำรวจลึกลงไปในสิ่งต่าง ๆ ผ่านตัวหนังสือ ผ่านถ้อยคำ ที่กรองประกอบขึ้นเป็นหนังสือเล่มนี้ “การสำเร็จความโง่ด้วยตนเอง” กวีนิพนธ์เชิ...
Get it now

จับมือฉันไว้


วันก่อนขณะกำลังจะเดินกลับที่ทำงาน

หลังจากออกไปเดินเล่น  ชมตลาด

ก็ได้ยินเสียงเรียก

หนู ๆ 

หากข้าพเจ้าไม่ได้สนใจ

ทันใด

ก็มีมือมาจับที่แขนข้าพเจ้า

หนู  นั่นแหละ

แหม  เรียกไม่ได้ยิน


เป็นหญิงชราผู้หนึ่ง

ข้าพเจ้ายิ้มให้

นึกว่าเรียกคนอื่น  ข้าพเจ้าพูด

พายายข้ามถนนหน่อย


เอาจริง ๆ 

ตั้งแต่เกิดมาจากท้องแม่

ข้าพเจ้าไม่เคยพาคนแปลกหน้าผู้ใดข้ามถนนเลย

มีเพียงบุคคลในครอบครัวเท่านั้น

หรือไม่ก็น้องนุ่งบางคน

ที่มันเดินไม่ค่อยจะดี

ข้าพเจ้าจึงจูงมือข้าม


ยายจะกลับบ้าน

รถเยอะ

แกก็พูดอย่างนี้

บ้านอยู่ไหน

ข้าพเจ้าถาม

อยู่เลยนี้ไปหน่อย

แกตอบ

ความจริงแกก็เป็นคนแถวนี้

ถนนก็ไม่ได้กว้างมาก

ก็น่าจะข้ามเองได้

แต่นั่นแหละ

ข้าพเจ้าเข้าใจคนแก่

คนหนุ่มกับคนแก่

ย่อมมองโลกไม่เหมือนกัน

ข้าพเจ้าจับมือยาย

แกก็จับมือข้าพเจ้าแน่น

เป็นมือที่แข็งกระด้าง

ข้าพเจ้านึกถึงมือยายของข้าพเจ้า

มือของยายก็ใหญ่และแข็งกระด้าง

เพราะทำงานหนักมาทั้งชีวิต

รวมถึงมือแม่  และมือพ่อ

มือพ่อนั้นนิ้วใหญ่มาก

เรียกง่าย ๆ  ว่า

หนึ่งนิ้วของพ่อเท่ากับสองนิ้วของข้าพเจ้า


ข้าพเจ้าถามยายว่า  พร้อมหรือยัง

จะข้ามแล้วนะ

ขณะที่ถนนกำลังว่าง

ถนนในตัวเมืองจันทบุรีตอนเย็น ๆ  นั้น

น่ากลัวเหมือนกัน

เพราะรถเยอะแยะมากมาย

มือของยายที่จับข้าพเจ้าแน่นนั้น

รู้สึกเป็นมือที่อบอุ่น

ระคนกับเป็นมือที่ต้องการที่พึ่ง

ผสมผสานกัน


ข้าพเจ้าเคยอ่านแต่ในหนังสือเรียนวิชา  สลน

หรือไม่ก็หนังสือสั่งสอนคุณธรรมตอนเป็นเด็กว่า

เราต้องพาคนแก่ข้ามถนน

ข้าพเจ้าไม่เคยได้ปฏิบัติ

จนกระทั่งอายุป่านนี้

๒๘  ปี

เนิ่นนานเหลือเกินสำหรับการรอคอย

เพื่อทำความดีตามในหนังสือเรียน

และข้าพเจ้าก็รู้สึกดีใจ

ที่ผู้คนทุกวันนี้

ยังเชื่อใจกันอยู่

ยังมีน้ำใจไมตรี

และยังมีความสนิทสนม

แม้เราจะไม่เคยรู้จักกันมาก่อนเลยก็ตาม


เมื่อข้ามไปถึงอีกฝั่งหนึ่ง

ข้าพเจ้าถามยายว่า

ต้องข้ามถนนอีกหรือเปล่า

แกตอบว่า

ไม่ต้องแล้ว

เดี๋ยวเดินอีกนิดก็ถึงละ

และเราก็แยกทางกันตรงนั้น

ท่ามกลางแสงแดดอ่อนอุ่นในเวลาเย็น

และน้ำพุที่พุ่งพวยไม่รู้จักเหนื่อย



ธัชชัย  ธัญญาวัลย
24  01  2556
ห้าแยกน้ำพุ  จันทบุรี

ไม่มีความคิดเห็น: