ซื้อ E-BOOK

Thumbnail Seller Link
การสำเร็จความโง่ด้วยตนเอง
ธัชชัย ธัญญาวัลย
www.mebmarket.com
คุณจะสำรวจลึกลงไปในสิ่งต่าง ๆ ผ่านตัวหนังสือ ผ่านถ้อยคำ ที่กรองประกอบขึ้นเป็นหนังสือเล่มนี้ “การสำเร็จความโง่ด้วยตนเอง” กวีนิพนธ์เชิ...
Get it now

กรกฎาคม หมายเลข 1 (แด่วันครบรอบห้าปีที่เราโคจรมาพบกัน)

[อารัมภบท...]

วันนี้เป็นวันครบรอบ  ๕  ปี

ที่เรา...ข้าพเจ้าและสาวน้อยในความคิดถึงของข้าพเจ้า

ได้โคจรมาพบกัน

เราอาจเป็นเหมือนดวงอาทิตย์กับดวงจันทร์

ที่มีช่วงเวลาน้อยหนึ่่งเท่านั้น

ที่จะได้ทอแสงถึงกันบ้าง

แต่ก็แน่นอนว่า

ในความเป็นจริง

มันไม่ใช่อย่างนั้น

และข้าพเจ้าไม่อยากให้มันเป็นอย่างนั้น


สาวน้อยในความคิดถึง

ก็คือคนเดียวกัน

กับหญิงสาวผู้ถูกกล่าวถึงในบทกวี


"สาวน้อยในความคิดถึง...ของฉัน"


(คลิกที่นี่  เพื่ออ่าน)


เราเจอกันในตอนเย็น  ที่ร้านฟูจิ  สยามเซ็นเตอร์

เป็นการพบกันครั้งแรก

และเป็นการหลงรักครั้งแรก

จะว่าไปข้าพเจ้าก็ไม่เคยหลงรักใครเมื่อแรกพบ

อาจมีประทับใจบ้าง

แต่ไม่ถึงขนาดกับหลงรัก

ก็ใช่แหละ

คนอย่างข้าพเจ้าน่ะ

จะรักใครง่าย ๆ  เสียเมื่อไหร่


หลังการพบกันครั้งนั้นแล้ว

เราก็พบกันอีกบ้าง

และห่างหายไปจากวงจรชีวิตของกันและกัน

เหมือนมีกรรมกระทำให้พลัดพราก

แต่ในที่สุด

สุดท้าย

เราก็ได้โคจรมาพบกันอีกครั้ง

พร้อมกับสัมภาระแห่งกรรมเก่าที่ถูกเปลื้องปลด

ออกไปโดยสิ้นเชิง


ข้าพเจ้ามักบันทึกความประทับใจไว้

ในรูปแบบบันทึกประจำวัน

โดยส่วนมาก

หากแต่กรณีพิเศษ

พิเศษจริง ๆ  จึงจะได้บันทึก

เป็นบทกวี


และต่อไปนี้คือบทกวี

ที่ข้าพเจ้าได้เขียนเอาไว้

เป็นประจักษ์หลักฐาน

แห่งรักแรกพบ ( ของข้าพเจ้า)

แท้แล้วมีบทกวีอีกหลายบท

เกี่ยวแก่หญิงสาวผู้เป็นที่รักนี้

หากมีโอกาส  ก็จะจำมาลงไว้

แต่หากไม่มีโอกาส

ข้าพเจ้าก็จะเอามารวมเล่ม

ประกาศให้โลกรู้เสียเลย

5555

เอาไปขายด้วยอีกต่างหาก

5555

(มีเสียงกระซิบมาว่า

ถ้าขายไม่ได้จะทำอย่างไร

ถ้าขายไม่ได้  ก็จะเอาไว้แจกงานแต่งงาน

ถ้าตอนแต่งงานแจกไม่หมดจะทำอย่างไร

ก็เอาไว้แจกวันครบรอบวันแต่งงาน

ทุกปี ๆ  จนกว่าจะหมด

ถ้าไม่ได้แต่งงานกับหญิงสาวจะทำอย่างไร

ก็เอาไว้แจกงานศพของตัวข้าพเจ้าเอง

5555 )



กรกฎาคม หมายเลข 1 : 8 กรกฎาคม

ความรักได้จากหัวใจฉันไปนาน
จนกระทั่งฉันคิดว่า
ฉันไม่มีหัวใจ
และไร้ความรัก
เหมือนดังใบไม้เหลืองเดียวดายบนต้นไม้ใหญ่
ในฤดูแล้งเช่นนั้น

ณ เวลาเย็นย่ำที่จะว่าโรแมนติกก็ไม่ใช่
ฉันได้พบกับเธอ
เหมือนเรารู้จักกันมานาน
แม้แรกพบ
เหมือนเราสนิทสนมกันมาก
แม้เพิ่งพูดคุย
เหมือนความอบอุ่นที่แสวงหามาชั่วชีวิต
แค่เพียงสบตา
หัวใจฉันเต้นแรง...

ความรักเรื่อยรินเข้ามาสู่หัวใจกันดารของฉันอีกครั้งหนึ่ง
ครั้งหนึ่ง...และ...อีกครั้งหนึ่ง
จนกระทั่งฉันรู้สึกว่า
ฉันมีหัวใจ
และมีความรัก
เหมือนกับใบไม้เขียวสุขสดชื่น
ที่ผลิผ่องท่ามกลางใบไม้ทั้งหลายบนต้นไม้ใหญ่
ในแรกฤดูฝนเช่นนั้น


ธัชชัย  ธัญญาวัลย
๘ กรกฎาคม ๒๕๕๒


๘  กรกฎาคม  ๒๕๕๗