เกือบเที่ยงคืน
เสียงพลุยังดังสนั่นหวั่นไหว
ทั้งพลุราษฎร์พลุหลวง
พลุเด็กพลุผู้ใหญ่
จุดกันให้บึ้ม
สมัยข้าพเจ้าเป็นเด็ก
จะมีการเล่นประทัดกันเฉพาะวันออกพรรษาเท่านั้น
และข้าพเจ้าก็ไม่นิยมเล่นประทัดที่จุดแล้วเสียงดัง
เล่นแต่ประทัดที่เป็นสี ๆ ซึ่งหมุนได้
คนที่สอนข้าพเจ้าเล่นประทัดคนแรก
ก็คือ พ่อ
ข้าพเจ้าไปลอยกระทงครั้งแรกกี่ขวบจำไม่ได้
แต่ที่จำได้
คนที่พาข้าพเจ้าไปลอยกระทง
ก็คือ พ่อ
ตอนเป็นเด็กข้าพเจ้าไปไหนมาไหนกับพ่อเป็นประจำ
พ่อพาข้าพเจ้าไปทุกหนแห่งที่พ่อไป
กระทงของเราทำง่าย ๆ จากต้นกล้วยหลังบ้าน
ไม่ใช่ต้นกล้วยตัดขวาง
แต่เป็น "กาบกล้วย"
เอามาตัดหยัก ๆ เป็นฟันเลื่อยทั้งสองข้างต่างกลีบบัว
(ข้าพเจ้าเคยวาดภาพเอาไว้ในสมุดบันทึก ซึ่งตลกมาก)
แล้วก็ปักธูปเทียนลงไป
ดอกไม้ไม่รู้ใส่หรือเปล่า
แล้วก็ไปลอยที่สระน้ำหลังศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก
ไม่แน่ใจว่า
เดินไป(โดยทางลัด)
หรือว่า ปั่นจักรยานไป
แต่ที่แน่ ๆ คือ
หญ้าข้างสระ รกมาก
นั่นเป็นครั้งแรกที่ข้าพเจ้าไปลอยกระทง
และจำได้
พอโตขึ้น
บางปีทางหมู่บ้านเขาไม่จัดงานลอยกระทง
ข้าพเจ้ากับเพื่อน ๆ
ก็ทำกระทงไปลอยกันเอง
ที่บึงใหญ่ในหมู่บ้าน
เป็นการลอยกระทงที่เคว้งคว้าง
เพราะไม่ใคร่มีใครไปลอย
มีแต่พวกเรา
และมนุษย์ผู้ซึ่งโรแมนติกอีกไม่กี่คน
ขณะที่ยังเด็กนั้น
ข้าพเจ้าไม่เคยมีความรู้เรื่องคนเดินทางไปดวงจันทร์
ไม่มีความรู้เกี่ยวกับโลกและความตาย
ธรรมชาติทั้งหลายเป็นสิ่งลี้ลับสำหรับข้าพเจ้ามาก
ดวงจันทร์ของข้าพเจ้าไม่เคยมีใครไปเหยียบ
จนกระทั่งข้าพเจ้าเริ่มอ่านหนังสือความรู้ทั่วไป
จึงได้รู้ว่า
โลกนี้พิสดารเพียงใด
วันนี้และวันก่อน ๆ
ใครหลายคนถามข้าพเจ้าเรื่องลอยกระทง
ข้าพเจ้าแทบจะลืมไปแล้ว
เพิ่งมารู้เอาไม่นานมานี้ว่า
วันลอยกระทงคือวันไหน
ข้าพเจ้าไม่ได้ลอยกระทงมานานมาก
เคยไปเที่ยวงานลอยกระทง
และเคยทำกิจกรรมลอยกระทงบ้าง
สมัยเรียนมัธยม และมหาวิทยาลัย
แต่นั่นก็เลือนลางเต็มที
วันลอยกระทงบางปี
ข้าพเจ้าก็นั่งเล่นอินเตอร์เน็ต
โดยหาได้สนใจกระทงไม่
หลายคนแนะนำให้ข้าพเจ้าไปดูกระทง
ตามสถานที่ต่าง ๆ
ที่เขาจัดงาน
ในตัวจังหวัดจันทบุรี
ความจริงเมื่อตอนบ่าย
ก็มีขบวนแห่กระทง
ผ่านสถานที่ทำงานข้าพเจ้า
ข้าพเจ้าออกมาดูแวบหนึ่ง
ข้าพเจ้าปฏิเสธการไปดูกระทง
โดยอ้างว่า
ต้องการพักผ่อน
ความจริง
ข้าพเจ้าไม่รู้จะไปดูกระทงทำไม
ข้าพเจ้าเคยลอยกับพ่อแล้วตั้งแต่เด็ก
และนั่นก็เป็นการลอยกระทงที่มีค่าที่สุดของข้าพเจ้าแล้ว
ข้าพเจ้าเคยไปดูกระทงจนเบื่อ
สมัยที่ข้าพเจ้ายังเรียนหนังสือ
ข้าพเจ้าดูผู้หญิงแต่งชุดไทยจนชินชาและเฉยชา
ดูภาพลอยโคมจนเอียน
และข้าพเจ้าก็เคยลอยโคมแล้วด้วย
ไม่มีความจำเป็นใดที่จะต้องไปเที่ยวงานลอยกระทง
และไม่เกิดประโยชน์อันใดอีกแล้ว
อนึ่ง
พระพุทธเจ้าก็ไม่เคยสอนว่า
เธอจงลอยกระทงเถิด
กระทงอันเธอประดิษฐ์ดีแล้ว สวยงามแล้ว
ทำให้มาก ลอยให้มาก
แล้วเธอจะพ้นจากทุกข์
อย่างนี้ข้าพเจ้าก็ไม่เคยได้ยิน
ธัชชัย ธัญญาวัลย
๒๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๕
จันทบุรี
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น