ซื้อ E-BOOK

Thumbnail Seller Link
การสำเร็จความโง่ด้วยตนเอง
ธัชชัย ธัญญาวัลย
www.mebmarket.com
คุณจะสำรวจลึกลงไปในสิ่งต่าง ๆ ผ่านตัวหนังสือ ผ่านถ้อยคำ ที่กรองประกอบขึ้นเป็นหนังสือเล่มนี้ “การสำเร็จความโง่ด้วยตนเอง” กวีนิพนธ์เชิ...
Get it now

เครื่องอบผ้า ไม่ใช่เครื่องซักผ้า


พูดถึงเครื่องอบผ้า

ที่เคยพูดค้างไว้

เมื่อตอนสมัยเป็นเด็ก ๆ

ข้าพเจ้าอยากได้เครื่องอบผ้านี้มาก

เพราะขี้เกียจตากผ้า

ได้ยินยายพูดถึงเครื่องอบผ้า

และเครื่องซักผ้า

ของญาติคนหนึ่ง

แล้วก็จินตนาการ

ถึงไอ้เครื่องที่ว่า


สมัยเป็นเด็กนั้น

ข้าพเจ้ามีหน้าที่หลายอย่างในบ้าน

ตั้งแต่กวาดลานบ้าน

หุงข้าว  นึ่งข้าว

กวาดบ้าน

ล้างจาน

แม้กระทั่งซักผ้า

ข้าพเจ้าจะมีตารางเวลา

ว่าตื่นขึ้นมาแล้วต้องทำอะไรบ้าง

กี่นาที

และต้องไปโรงเรียนกี่โมง

กลับถึงบ้านกี่โมง

ต้องทำอะไรบ้าง


การล้างจานนั้นไม่ได้ล้างแค่เวลาเดียว

แต่ต้องล้างกันสองเวลา

คือเช้าและเย็น

ใครกินอะไรไว้ข้าพเจ้าก็ต้องล้าง

การซักผ้าก็เช่นกัน

ข้าพเจ้าต้องซักเสื้อผ้าของทุกคน

บางครั้งข้าพเจ้าขี้เกียจ

ก็เอา้าไปแช่ในกะละมัง

แล้วก็เอาตีนเหยียบย่ำไป

คือไม่เอามือขยี้

ซึ่งไอ้วิธีนี้ข้าพเจ้าจำมาจากในหนังเรื่องหนึ่ง

ที่เขาเอาตีนเหยียบผ้า


ข้าพเจ้าซักผ้าด้วยมือ

(และตีน)

จนกระทั่งเรียนจบ  ม.ปลาย

จากนั้น

พอเข้ามหาวิทยาลัย

ก็เอาผ้าไปปั่น

ข้าพเจ้าไม่ค่อยถูกชะตากับเครื่องปั่นผ้านี่นัก

เพราะมันทำให้ผ้าขาด

คือมันปั่นแรงเกินไป

จนกระทั่งอยู่ปีไหนก็ไม่ทราบ

ข้าพเจ้าก็จ้างแม่คนซักผ้า

เพราะเหนื่อยกับทุกสิ่งอย่างที่เพิ่มเข้ามาในชีวิต

หากเอาเวลาที่ต้องทำสิ่งเหล่านี้

เวลาที่จะต้องทำสิ่งอื่นที่มีประโยชน์มากกว่าก็จะเสียไป


ข้าพเจ้าก็จ้างคนอื่นซักผ้าเรื่อยมา

จนกระทั่งบางครั้ง

ข้าพเจ้ารู้สึกไม่ชอบ

ที่คนรับจ้างซักผ้า

ไม่ดูแลผ้าให้ดี

บางครั้งเสื้อผ้าดี ๆ

ส่งไปซัก

กลับมาขาด

หรือไม่ก็มีรอยเปื้อย

มีคราบไม่พึงประสงค์

ข้าพเจ้าก็เลิกจ้าง


เมื่อไม่นานมานี้

ข้าพเจ้าก็ได้มีโอกาสเอาผ้าไปซักเอง

และเอาไปอบ

ด้วยเครื่องอบผ้า

เครื่องอบนี้

มันเหมือนเครื่องอบที่เขาใช้กันในเมืองนอก

คืออบแล้วแห้งสนิท

ไม่ใช่อบแล้วยังเปียก

ข้าพเจ้าชอบมาก

เพราะไม่ต้องเสียเวลามาตาก


ความจริงแล้วการซักผ้าไม่ได้ยากเย็นอะไรนัก

สิ่งที่ข้าพเจ้าเกลียดมากที่สุด

คือการรีดผ้ามากกว่า

เรื่องรีดผ้านี้

ก็มีประวัติอันยาวนาน

ไว้จะเล่าต่อไป


ธัชชัย  ธัญญาวัลย
๑๖  ธันวาคม  ๒๕๕๕


ไม่มีความคิดเห็น: